yüzyıl şilisinden bir jazz javulcusu inliyor tam arlarımda
hiç durmadan kentli mağlup kıyasıya mağrur ve mor
bir çocuğum şimdi pişman olmak için
birbiriylebağlantılıyüzbinlerceyılım var.

seni sevmem
bu savaşı
kesintiye uğratmaz
ama ordan bakma!
bu, werther`in
leş kanını
gül kılar.

birleşmemiz radikal olacak ben kan vereceğim
otobüsler olacak, trenler, bütün öldürülmüş cumhuriyet şehirleri
saçlarım uzun olacak, bıyıklar, gözlükler, gideceğim
çığlıklarla düzülmüştür aşk şiirleri.

gideceğim en eski öykümde devlet denen şirk yazacağım
göz bebeklerimde kent gördükçe kırılan gıçlar,
ve bir dizeyi haklar gibi terli ellerim
bu çağın açısını dik tutacaklar.

bana bir öpücük verin yoksa galip döneceğim
ufka bir bakın ordum akıp gidecek
elimde çözülecek makina ve cinayet
marşlar yazıp halkımla söyleyeceğim yoksa.

inanmışım kaybetmek esrarıdır olmanın
çıldırmış bir vaşak gibi kaybediyorum.
ipimden kurtulmuşum kaybediyorum.
birleşmiyor ellerimiz haykırıyor trapez
tanklar tank olup geçiyor üstümüzden

helvetius haklı, devlet şaşkın, piyanist kara
memleket sana rağmen ket vururken yarama
şu çıplak çocuk şu büyük türk şairi ben

-ve emir ‘kun’ diyor; doğuruluyorum-

‘bu ülke’den daha bıçkın tamlama bilmiyorum.

bana bir öpücük verin yoksa şair öleceğim
ilk dildar tohum ekecek sözüme yoksa
ve bir dizenin tan yerini ağartamsıysa
ellerini tutarım ki kudurtucudur.ellerin
bunun için gözlerinin meryem hali sevgilim
gözlerinin meryem hali gerçek yurdumdur
ki zuhrettiğinde ilk formuyla isa yeniden
ağlıyorum, ağlıyorum, ağlıyorumdur.

ben bu çağdan bir kere de şerefimle geçeceğim
lazım gelen gülleri göğsüme gömerek
birleşmemiz radikal olacak ben kan vereceğim
bunu daha çok küçükken bir film de görmüştüm!

ah laikse aşkımız biter elbet bir kış baharyaz günü
gözlerin uçurumlar kaydeder avuçlarıma
bir çınar gövdesini bir hamle daha yarar
üç içbükey komodin silah çeker vurulur
sen gidersin, denklem düşer, ben aşk olduğumu ağlarım
bir kelebek konduğu yerde bir mayın olduğunu anlar.
beynime düşer infilak eder

ben dünyaya karşı durmak ile meşhurum
olma. yokluğun bulunmaman bedenime lacivert lavlar akıtır.
nasıl çekip gitmiş bir şaman
çekip gitmiş, bir şaman değilse en çok
benim gibi sonsuz bir at
hiç koşmuyorken de attır.

biliyorum lir sızmıyor şakaklarımdan
ve yüzümde şeyh çıldırtan yarıklar da yok
annem beni hep çok sevdi, kız gördüm mü ağlıyorum
modern bir alışkanlıktır ölmek, seni doğasıya seviyorum
yeniden dünyaya gelsem yeniden seni severim

ben sana düzenli olarak telefon ediyorum.
adlı bir cengaver olarak telefon ediyorum
hakiki cinayetler işleniyor görüyorum
isa görüyor şeyhim görüyor ben görüyorum
ben sana düzenli olarak telefon ediyorum
mıknatıssız bir pusula olarak”

Shadow deepens the vision
A wire would worth a snake
(Or a hat would do for a head)
The night plays with the meaning
That has remained thanks to the light

…

_poets should wear “night” gowns to drink di-wine with the souls of previous poets_

…

A sleepwalker I am
Mistaken as a poet
Walking up-down ladders
Writing poetry with my body
Till I hit something ahead
That would wake me up
Eating my subconcsious
with a fake light
That was turned on by the ones who
really cares for me!
They were the ones who
already put a hindreance somewhere.

…

Primary school number

Secondary school number

University number

192398237493857

We forgot the names of the people

But we remember the number

Phone number

Home number

Fax number

09273487385743487

Love also has a number

First lover

Second husband

Third date ( leader)

129874983649837949218739821371827491837492874812641836198493847912873012938346387

But I miss letters.

Acjawhdekefhlkjfkjddhfjhwfwddgafsdvskdjglkfjlhgkjlmfjsjdhsdhsbfkdglfhşgjşhjşdheghqwfewqcsadsjjj

See, they are closer

They (should ) are sincere

They are in variety

Yes, I love poetry

It just soothes me with letters

It feeds my eyes with sincerity

And It does me really good

God!

Can you please transform me

Into poetry?

You touch the spider-web

That covers all over me

It itches till my skin

gets bloodie…

—–

I am your prey at your net

When I feel in hell

Where goes my soul

into your eyes?

—-

Even you are miles away

My heart wrapped with your hands

Do not have room

to breathe deep

—–

Do not stay that far

While I am drying

Eat me as a whole

Can not bear pieces…

No more…

He must be alone

or feel so…

 —–

Embracing one’s self

has different styles

 —–

She makes a finger cage

Having nothing

but air as her pet

 —–

“that she” and

“that he” tires me

Tidying the poem

 —–

“They” need me

or

“I” need them.

So slim to hint her age

Maybe 20,maybe 30.

There is a little coverage

Over the head

Like a crown, flooding away

Under the wind

Black socks underestimate

Her character

She bends one side

Due to the big sport bag

The pink of which matches

To the purple squires in her

Flabby-fitted coat

As she gets closer

To me, not to her lover

I see the farness between

Her two yellow teeth

Then her growing gren eyes

Then her wrinkles

Then the slit in her black

Skirt, and just after I gave

The Adress, she wanted

I realized how white her

Hairs were, especially the back

Of the head,the uncovered part.

Then the song I was listening

striked me horribly which

was;

“I can’t take the distance
I can’t take the miles
I can’t take the time
Until the next time I see you smile
I can’t take the distance
And I’m not ashamed
That I can’t take a breath without saying your name
I can brave a hurricane
And still be standing tall when all the dust has settled down
But I can’t take the distance

I still believe in feelings
But sometimes I feel too much
I make believe you’re close to me
But it ain’t close enough
Not nearly close enough”

The album was named Serendipity.

And the question of the woman

Was;

Where is Hagia Sophia?

How many kilometres to walk?

Where was I?

At the Hadimköy halt.

benim içimdedir ışık, su, böcek

baharım yellerden gelmez tenden içerü

o hep uyur kalbimin kapakçığında

 …

ey başımı ne yana dönsem orada biten bre şeytan

tan yeri ağırırken tapınılmaz benim imanımda

keraat vakti bari yıkıl karşımdan

sana besmele çekende ben her fatihada

 …

aya sarılmış karpuz diliminden sarkarsın ya

ben yemeden yaşarım bazar yok benim kasabamda

onu alır bunu satarım, onu alırım bunu satarım

gönül komam dünya malında,döşeğinde, hanında.

 …

ağaçlara konar sabah akşam ötersin ha

kulağım ezan vakti açılır benim

imam temizler ruhumun sağırlığını

cemaatimin imamı olurum kulağıma okurum adını

… 

yalnızlık azığımdır; yalnız kalamam aç kalırım

yarimden yaradılmışım; ruhumda var ikilik

Trees; dark, deep rooted

Some specks dirty dry

Others black pimpled

 —

No shadow, no blessed breeze

The earth is erosioned

Land is mature but arid

Stuck in a Narrow street

—

If the weather is shiney

(Sun makes poeple smile)

The roads are broken into pieces (paths)

Some gets deeper some feels happy

The more mature the more fed up with mirrors

I am.

—

Vildan Arıcan

when mind remembers your name

arm gets numb each minute

when a tear runs down a face

000000

there is stone before a path

arrow shows way to you

blue shirt is always dirty

trash bin full of birthday presents

000000

there is no you in me

no respect is left inside

you killed yourself in me

I am the remnant one

smelling the(reddish)outcome

000000

not able to love you

you there to be respected

which one is higher above

none but you with status

000000

you were understood

the thing I believe in heart

however,

seeking insincereity

I gave what you want

..-04-2011

Hurts deeply deeply

I am broken from my mum

Then expected to create my own blood

No naked breasts for the hole in my face

No pure water emerging for the sake of me

///////

//////

I am no more a kid

But someone close to huge holes

I want to hide in my future home

Fill my grave_hole

Not with my hand but with the body

I am more able now

See mum…

//////

Vildan Arican

19=01=10